Gençler Hıdrellez heyecanı ile gece boyu eğlenip sabah erkenden kalktılar. Hızır A.S.’ın kendilerine uğraması için dua ettiler.

Yeniden düzenlenen Edremit Parkı’nda gençler hayallerini kazıyacak bir toprak parçası bile bulamadı ne yazık ki. Daha da kötüsü ailelerin eskiden olduğu gibi oturacakları banklarda yoktu. Gelenler yanlarında getirdikleri plastik portatif sandalyelerde ya da kenarlardaki çay bahçelerinde oturmak zorunda kaldılar. Yine de Hıdrellez gününün güzelliğini yaşayıp, gelecekte torunlarına, çocuklarına anlatabilecek güzel anılarla geçirdiler.

Acaba eskiler Hıdrellez gününü nasıl yaşamışlardı ve ne gibi anılara sahiptiler..? Şimdi ki gençlik ile aralarındaki farklar nelerdi..? Edremit Parkı görsel olarak defalarca değiştirilse de, ruhu yine aynıydı…! Çünkü aynı duygu ve düşünceler tüm zaman dilimlerinde yaşandı ve yaşanmaya devam edecek.

Ben de Hıdrellez akşamı Edremit Parkında, 72 yaşındaki Erkan Ağabey, 62 yaşındaki Saffet Ağabey ve 38 yaşındaki Mustafa kardeşimizle, eskiden Tepe Gazino olarak bilinen, şimdi çay bahçesi olarak işletilen yerde oturduk. Çaylarımızı yudumlarken, maziye yolculuk yapıverdik.

Erkan Ağabey “Bizim zamanımızda araba yok denecek kadar azdı. Sabah erkenden Edremit Parkına gelmek için at arabaları ile ailecek gelir, at arabalarımızı çay boyuna çeker, parkta ailecek eğlenirdik. Körfezin dört bir yanından en güzel kıyafetlerini giyen genç kızlar ve erkekler o zaman diliminde birbirlerini görürler, beğenirler, ailelerinden istetirlerdi. O dönem insanlar daha masum, daha mazlum ve daha utangaçtı” dedi.

Erkan Ağabey’den 10 yıl sonra aynı atmosferi yaşayan Saffet Ağabey “Eskiden ördekli parkın içinde kaynak su vardı ve şırıl şırıl su akardı. Ördekler içinde yüzer, ağaçlarda kuşlar cıvıldardı. Ördekli Parkın Gazinosunun bütün masaları dolar, içilen çaylara sohbetler damgasını vururdu. O dönem masalara genellikle semaver ile çay verilirdi. Bu modaydı çünkü. Bizim dönemimizde sizlere uzak gelecek belki ama biz caz dinlerdik. Mini orkestralar kuran ekipler canlı müzik yapardı.” dedi.

Ben de Saffet Ağabeyden 14 yıl sonra delikanlı çağlarımı Edremit Parkında geçirmiş biri olarak bir çok hatıraya sahibim. Havran’dan gelirken araba bulmakta zorlanır, bazen eğlencenin saatini kaçırır, Havran’a yürüyerek dönmek zorunda bile kalırdık. Genellikle de kamyon kasalarında seyahat etmek zorunda kalırdık. Şimdi Şükrü Tunar Kültür Merkezi’nin olduğu yerde eskiden bulunan yazlık sinemada Ayhan Işık, Yılmaz Güney, Tarık Akan, Hülya Koçyiğit, Filiz Akın, Türkan Şoray gibi artistlerin filmlerini izlerken günebakan yemek, sade yerli gazoz içmek, seyyar dondurmacıdan ev yapımı dondurma yemek şimdi hayal gibi anlatabileceğimiz mükemmel hatıralardı. Ancak o dönemde Edremit Parkına yansıyan bir manzara daha vardı ki, bugün hiç kimsenin o olayları diline bile dolamak istemediğini biliyorum. 12 Eylül sürecine götüren kardeş kavgaları, sağ-sol çatışmaları da Edremit Parkına yansıyan diğer bir manzaraydı. Parkın içinde bile paylaşılmış bölgeler oluşturulmuştu. Kimi bölge ülkücülerin, kimi bölge solcuların bölgeleriydi. Şimdi adını bile anmak istemediğimiz Faşizm-Komünizm terimleri o günlerde bolca kullanılırdı. 12 Eylülden sonra darbeyle de olsa gelen huzur döneminde Edremit Parkında pek hatıram olamadı. Çünkü parkta eğlenmeyi gençlere devretmiştik. O dönem en ilginç olaylardan biri de mini eteğin, İspanyol Paçanın, uzun saçın ve favorinin moda olduğu günlerdi. Diğer ilginç olan şey ülkede en çok izlenen filmlerin başında Aydemir Akbaş, Kazım Kartal, Zerrin Egeliler, Feri Cansel, Arzu Okay filmleri geliyordu. Her şey iyiydi hoştu da nargile keyfini bugün bizlere kim yaşatacak…? Çünkü Nargile içmek tütün içmek değildir, Nargile bir kültür türevidir.

Benden 15 sene sonra Edremit Parkında çeşitli hatıralara sahip olan Mustafa Kardeşimiz “Eskiden parkı bölgelere ayıran Devrimci Gençlerin ve Ülkücü Gençlerin yerine Sev-Genç akımı türedi. Bu dönemde siyaset konuşulmazdı. Ördekli Parktaki kaynak su kurumuştu. Parkın üstü komple ahşapla kapatılıp, gazino gibi kullanılmaya başlanmıştı. Ancak biz oraya Sivrisinekli Park diyorduk o günlerde. O dönem park içindeki gazinolor yine bölünmüşlerdi ama bu bölünme ilginçti; tepe gazino Orhan Gencebay’cı, Orta Gazino İbrahim Tatlıses’çi, Ördekli Park Ferdi Tayfur’cu ve daha sonrada faaliyete geçen parkın ortasındaki çay bahçesi ise Cengiz Kurtoğlu-Ümit Besen-Arif Susam’cı olmuştu. Sabahın erken saatinden gecenin yarısına kadar gazinolar sanatçıların video filmlerini yayınlardı. Parkta o günlerde en çok içilen neydi biliyormusunuz..? Bira olmuştu. Ama bizim dönemimizde de genç kızlarımız ve delikanlılarımız en güzel kıyafetleri ile parkta birbirlerini görür, beğenir, hatta ailelerinden gizlice parkın tenha köşelerinde elele tutuşmanın heyecanı ile aşkı yaşarlardı” dedi.

Şimdiki gençlik ellerinde cep telefonları, kameraları ile Edremit Parkında yaşadıkları anılarını en teşhir yöntemleri ile yaşamakta, bu anılarını beyinlerine ve yüreklerine kaydetmek yerine, elektronik cihazların hafıza kartlarına kaydetmekte, hatta bunları pc başına geçtikleri anda Facebook’ta sayfa profillerinde, bakkk biz bugün nerdeymişiz diyerek paylaşmaktalar. Burada yaşananları aileler yaşananları çocuklarından değil, çocuklarının facebook sayfalarından izleyebilmekteler. Hatta Beğen butonuna bile basmak zorunda kalmaktalar.

Bunca anıların yaşandığı Edremit Parkı biz eskilere biraz ters geldi ama sanki daha yaşanılır bir yaşam alanına dönmüş gibi durmakta. Yeni gençlik görebildiğim kadarıyla bunu beğenmekte. Çünkü gençlik sosyal ilişkilerini her ne kadar sanal alemde yaşıyor gibi görünse de, park içindeki kafelerde gençlik sürekli boy göstermekte.

Benzer Konular :

1. FARUK SERPİL PARKI VE “GÜL KOKAN İLÇE EDREMİT”
2. “EDREMİT FARUK SERPİL PARKI”NA YENİ DÜZENLEME
3. EDREMİT’TE BELEDİYE ÇALIŞMALARI HIZ KAZANDI

Burhaniye

Sinan Dede, 14.Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nda Yıldırım Beyazıt’ın döneminde, Bursa’sa yaşayan Anadolu erenlerinden Emir Sultan Hazretleri ve Hacı Bayram Veli Hazretleri ile aynı zamanda yaşamıştır. Bu dönemde Kızıklı Köyü’nde yaşayan Sinan Dede’nin köyde çobanlık yaptığı, Alperenler’den olduğu rivayet edilmektedir.

Sinan Dede çobanlık yaptığı sürünün mal sahibi Hac’ca gitmek için yola çıkmıştır. Bu yolculuk o zamanın şartlarında 6 ay gibi bir sürede gerçekleştiği aktarılan bilgiler arasındadır.

Hac’ca giden mal sahibi Kabe’de Tavaf ederken, ibadetini yerine getirirken, bizim kapaktan kesme olarak bildiğimiz ama Tatar boylarında Şı Börek (Çiğ Börek) aklından geçer. İçinden bir an duyguyla, “Ah şu an kapaktan kesme olsa da yesek” diye düşünür. Çoban Sinan hemen mal sahibinin eşine gidip, karnım acıktı, kapaktan kesme yapar mısın bana der.  Evin hanımı da hemen kapaktan kesmeyi yapıp, evdeki bir sahanın içine koyarak Çoban Sinan’a verir. Çoban Sinan hayatı boyunca hiç evlenmemiş, bekar bir insandır. Mal sahibi namazda selam verirken, yanında kapaktan kesmeyi görür. Çok sevinir ve namazını kıldıktan sonra kapaktan kesmeyi yer. Gördüğü sahanın kendi evindeki sahan olduğunu fark eder.

Hac’cını tamamlayıp evine dönerken, Çoban Sinan da bahçe duvarının üstünde tamirat yapmaktadır. Mal sahibinin geldiğini köylüler haber verir, Çoban Sinan da bu habere çok sevinir. O sevinçle altındaki duvarla birlikte yürümeye başlar ve mal sahibini karşılamaya gider. Bunu diğer köylüler ve mal sahibi görür. O anda duvar durur. Dolayısıyla herkes bir şaşkınlık içersinde Çoban Sinan’a bakakalır. O zaman mal sahibi kapaktan kesmenin nasıl oluyor da yanına geldiğine bir anlam verir. Bunun üzerine Çoban Sinan’ın erenliği herkesçe anlaşılır.

Çoban Sinan daha sonra mal sahibi ile görüşerek ondan izin ister. Bugün Türbesinin bulunduğu yerde, kendisine bahçe yapar ve orada talebe yetiştirir. Bir gün bahçesine ektiği sebze ve meyveleri sularken, su yalağının ikide bir yer değiştirdiğini fark eder. Çoban Sinan su yalağını düzeltmeye çalışır ancak bir türlü su yalağı düzelmez. Çoban Sinan elindeki su çapasını havaya fırlatır. Çoban Sinan’ın elinden fırlattığı çapa Bursa’da yaşayan o anda da talebelerini okutan Emir Sultan Hazretleri’nin devamlı oturduğu hasır örtünün önüne çamuruyla birlikte düşer. Emir Sultan der ki; “Amma Kızık’sın Sinan” der. Emir Sultan Hazretleri’nin talebeleri Çoban Sinan kimdir diye sorarlar. Emir Sultan Hazretleri de, Çoban Sinan’ın erenliğini anlatır talebelerine.

O Emir Sultan ki, Mübarek dudakları devamlı hareket eder ve şu şiiri sık sık söylerdi;
Eğer gönlün benimle olursa
Yemen de olsan bile yanımdasın
Eğer gönlün benimle değilse
Yanımda olsan bile uzaktasın
Dinle bak Hak ne hoş söyledi
Zebur’unda Dâvûd’a buyurdu
Düşman ol önce nefs belâsına
Ondan, bana uymakla kurtulasın
Gel şimdi sen de düşman ol nefsine
Zayii eyle onu her ne dilerse
Sen bu işte atarak riyayı
Kendine rehber kıl evliyayı
Eğer anlarsan budur sana ol
Nefsinin şerrinden halâs ol
Nefsinin muradından uzak dur
Düşersen eğer şeytana uzak dur

“Allahü teâlânın yolunda olan bir kimsenin kalbinde, Allahü teâlâya kavuşmaktan başka bir arzu bulunmaz“  sözleri de Emir Sultan Hazretlerine aittir.

Sinan Dede hakkında,  İbni Batuta, Seyahatname, İstanbul 1983, s.211‘de Balıkesir’de yaşayan Ahi Sinan adında bir Alperen‘den bahseden bilgiler aktarmaktadır.

Önünde tabiat harikası asırlık üç ağacın bulunduğu kare planlı bu türbenin etrafında bölge halkı tarafından burada her yıl adaklar kesilir ve hayır pilavı pişirerek dağıtılır.

Kızıklı Köyü’nün adı da rivayet odur ki, “Amma Kızık’sın” sözüne dayandırılır.

Tarihi bilgilerde yer alan Sinan Dede gibi değerli zatların bölgemizde yaşamış olmasından dolayı, bizler mutlu olmalıyız. O mübarek insanların ayak bastıkları bu topraklarda ne suyumuz eksik, ne bereketimiz. Bereketin keramet ile bağını insanlarımız keşke iyi düşünebilse… !

Benzer Konular :

1. Sinan Dede Türbesi ışıklandırıldı
2. KADINCIK DEDE
3. KIZIKLI KÖY HAYRI YAPILDI

Hayatımızda bildiğimiz işçi olarak adlandırdıklarımız kimler..? Zeytin tarlalarında zeytin toplayan kadınlar, zeytin silken sırıkçılar, tarlada erik, nar, mandalina ve bilumum mevsimlik sebze ve meyvede bakımı, tımarı, toplamayı yapan insanlar tarım sektöründe çalışan emekçilerdir.

Bu sektörde çalışan emekçilerimizin ne kadarı sigortalı merak ettiniz mi hiç..? 1 Mayıs İşçi Bayramı bu sektördeki emekçilerimiz için sizce bir anlam taşımakta mıdır sizce..?

Büyük ve Küçük sanayide çalışan binlerce memleket evladımız ekmek derdinde. Bu emekçi kardeşlerimizin ne kadarının sosyal güvencesi bulunuyor sizce..? Hangisi 1 Mayıs İşçi Bayramında davul zurna ile eğlenebildi..?

Alışveriş mağazalarında, AVM’lerde, bürolarda, işletmelerde hizmet sektöründe çalışan binlerce emekçimiz bulunmakta. Siz bu emekçi kardeşlerimizin ne kadarının sosyal güvence ile korunduğunu düşünüyorsunuz..? Sizce bu emekçi kardeşlerimizin 1 Mayıs İşçi Bayramını kutlama imkanı bile bulamadığını biliyor muydunuz…?

Bölgemizde çeşitli etkinliklerle 1 Mayıs kutlandı ama kimler tarafından…? İlginç bir nokta vardı ki; 1 Mayıs İşçi Bayramı, 657 ye tabi memurlar ve bölgemizin “elit” siyasileri tarafından kutlandı. Emekçilerimiz ise bu kutlamaları ya tv ekranlarından izleyebildi ya da ertesi günkü gazete haberlerinden öğrenebildi. Çünkü hepsi evine ekmek götürme mücadelesindeydi.

Bugün emek sektöründeki sendikal haklara sahip işçi oranı sizce nedir..? Emekçilerin sendikalara üye olması neden 40 dereden su getirme hikayesine döndürülmektedir…? Çevrenizdeki hangi özel işletmelerde SENDİKALI İŞÇİ BULUNMAKTA…? Tabi ki neredeyse imkansız gibi..!

Büyükşehirlerde kutlanan 1 Mayıs İşçi Bayramı, sizce amacı doğrultusunda kutlanabiliyor mu..? Yoksa bu etkinlikler siyasi rantiyenin arka bahçesi olarak mı değer buluyor..?

Bazı kesimlerce “Yeşil Komünistler” ve “Kızıl Komünistler” olarak adlandırılan, birbirinden çok uzak izledikleri politikalarla dikkat çeken gruplar, İstanbul Taksim’de aynı safta yer aldılar. Bu görüntüden milletçe mutlu olmalıyız. En azından 1 Mayıs İşçi Bayramı kutlaması da olsa, ortak bir payda bulabilmiştiler.

Meclise kendi haklarını koruyacak olan temsilciler göndermek yerine, sermayenin, işverenin menfaatlerini koruyup kollayan siyasileri meclise göndermekteler. Özellikle de sosyal güvencesi bile olmayan emekçi sınıfları bu seçimlerde belirleyici olmaktalar.

Mecliste Emekli Paşamız, Sanayicimiz, Sanatçımız, Futbolcumuz, Ekonomistimiz, Doktorumuz, Hukukçumuz var iken, sizler bir emekçinin mecliste yer aldığına tanıklık edermisiniz..?

Geçmişte sendika temsilciliği yapmış olup, mecliste görev alanların, emekçiler menfaatine bir kanun çıkarmada yer aldığını göreniniz varmıdır..?

Özelleştirmeyi, taşeronlaştırmayı, sigortasız çalıştırmayı ve bu şekilde yaşamaya alıştırılan emekçi kesimi, acaba kendi haklarını ne zaman arama bilincine sahip olacaktır..?

Çalıştığı iş yerini ekmek kapısı olarak gören emekçiler, ne zaman sendikal hakları ile onurlu emekçi statüsüne kavuşturulacaktır…? İş yerindeki kaderi patronunun iki dudağı arasında yazılan emekçi sizce özgür bir bireymidir..?

Genelde merkez sağ görüşte olan emekçinin, kapitalizm ile ezilmesi sizce adilmidir..? “Sen, sen ol, “kul hakkı”yla gitme ahirete. Hatta alacaklı olsan bile” diyen Havran’da yaşamış olan Partal Hoca’nın sözünden almamız gereken ibret yok mudur sizce..?

Halkımız arasında çokça duyduğunuz bir deyim vardır; “Şükret haline”..! Emekçi hangi haline şükretmelidir sizce..? Karın tokluğuna sabahın köründen akşamın karanlığına kadar çalışan emekçiye, şükret haline demek, bence dinimizce de pek doğru değildir…! Çünkü işçi sendikalarının verilerinde açlık sınırı 940 TL, yoksulluk sınırı 3.061TL iken, asgari ücret ne yazık ki 702 TL’dir. Bu alın teri ile hayatını idame ettirip, ev geçindirip, çoluk çocuğunu okutmaya çalışan insana revamıdır..?

Meclisten iki dakikada istediği kanunu çıkartıp, kendi maaşlarına istedikleri zammı çıkartan vekillerimize, emekçilere daha onurlu bir yaşamı sağlayacak asgari ücreti belirlemek düşer.

Emekçi 1 Mayıs mı dedi…? Yaşasın emekçinin bayramı, yaşasın 1 Mayıs…!

Benzer Konular :

1. Haluk Ahmet GÜMÜŞ, Yaşasın 1 Mayıs emek bayramı
2. Kızıler; Emekçi kadınlar günü, tüm emekçi kadınlarımıza armağan osun
3. EDREMİT’TE 1 MAYIS KUTLANDI

İlk yazılı anayasalar 1786 tarihli Amerikan Anayasası ve 1781 tarihli Fransız anayasasıdır.          Yüce Allah’ın “Bu gün dininizi tamamladım ve sizin için din olarak İslam’ı seçtim” (Mâide, 5:3) buyurması kanun ve anayasa şeklinde olan ferman içindir.

Hz. Musa’dan (as) itibaren “Şeriat” bir “Hukuk Sistemi” olarak günümüze kadar gelişerek gelmiştir. Esaslarını ilâhî iradenin belirlediği bu sistem uygulamada bireysel ve yöresel şartlara göre insan aklının da katkısı ile gelişerek devam etmiştir. Osmanlı İmparatorluğu da dahil olmak üzere, İslam ülkelerinin hemen hemen hepsi, şeriat hükümleri ile yönetilmiştir. Beğensekte beğenmesekte anayasanın getirdiği kurallara uymak zorundayız. Aksi durumda kanundan bahsedilemez, kaos olur. Güçlü olan güçsüzü ezerek hakkını korumaya başlar.

Dünya üzerinde yazılmış olan çeşitli anayasalar vardır. Bunları özetleyecek olursak; örf ve adet gelenek göreneklere dayanan anayasalar (İngiliz Anayasası), devletin temel siyasi ve idari organlarının, kuruluşu görevleri yetkileri ile kişilerin sahip olduğu, temel hak ve hürriyetler sistematik olarak bir araya getirilerek bir yasa metnine çevrildiği anayasalar, Genellikle kurucu meclis veya komisyon adı verilen özel bir kurul tarafından hazırlanır ve yürürlüğe girebilmesi için genellikle halk oyuna sunulan anayasalar sert anayasalardır, cumhuriyet döneminin bütün anayasaları sert Anayasalardır.

Türk Anayasaları 1876’da Meşrutiyetin kabulü (Türk tarihinin ilk yazılı sistematik) anayasasıdır. II Abdülhamit tarafından 30 kişilik özel komisyona hazırlatılmıştır. Yetki sadece padişahtadır.

1909 Anayasası yetkilerin kullanılmasında bakanlar kuruluna devredildi. Parlamenter sisteme geçiş yönünde önemli bir adım atıldı. Padişah Mehmet Reşat, İttihak Terakki baskısı sonucu 1909′da yürürlüğe girdi.

20 Ocak 1921 anayasası imparatorluktan cumhuriyete geçişin ilk siyasi hukuk belgesidir. Milletin tek temsilcisinin TBMM olduğu ve hakimiyetin kayıtsız şartsız milleti ait olduğu hükme bağlar ve Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk anayasasıdır.

1924 Anayasası yargı bağımsızlığının kabul edildiği, yasama yetkisinin TBMM’ye devredildiği anayasadır.
1961 Anayasası meclis egemenlik hakkı üzerinde tekeli kaldırmış ve egemenliğin anayasanın koyduğu ilkelere uygun olarak yetkili makamlarca kullanılacağını hükme bağlamıştır.
1982 Anayasası halk oyu ile belirlenmiştir. Halen kullanmakta olduğumuz büyük kısmının defalarca değiştirilmiş olmasına rağmen ana iskeletidir. 1982 anayasasında yürütme güçlendirilirken, senato kaldırılmıştır. Kuvvetler ayrılığı ilkesi benimsenmiştir. Ayrıntıların daha belirginleştiği bir anayasadır. Otoritenin ağırlığı artmıştır. Kamu yararının, kişilerin yararından önce geldiği düşüncesi ve anarşi kaygıları sebebiyle hak ve hürriyetlerde sınırlamalara gidilmiştir. Güçlü devlet, otoriter idare kavramları ön plana çıkmıştır. Siyasi karar alma mekanizmalarındaki tıkanıkları giderici hükümler getirilmiştir.

Anayasa bugüne kadar defalarca değişirken, sizlerin adalet ve sosyal yaşamda kazanımlarınız ne olmuştur..?
Yapılan değişikliklerde eğitim sistemi sizce ülkemiz ve milletimiz için yeterli olmuşmudur? Bundan sonra yeni teklifi yapılacak olan anayasa sizce yeterli olacakmıdır..?
Türk Devleti kurulduğu günden beri temel anlayışı olan Ulus Devlet ilkesi, yeni anayasa ile yoksa tarihe gömülecek mi sizce…?

Yeni anayasa ile azınlık konumunda olanların hak arayışları, çoğunluğun temel haklarının sizce önüne mi geçecek..?

Düşünce ve ifade hürriyeti genişletiliyor denirken, izinsiz dinlemeler, uzun süreli tutukluluk halleri ve direk veya dolaylı fişlemeler daha mı kolay olacak sizce…?
Sizin önünüze yeni anayasa teklifi referandum olarak geldiğinde, cumhurbaşkanlığı seçimi de bu referanduma eklenirse hiç şaşırmayın…!

12 eylül anayasası ile Kenan Evren aynı referandumdan çıkmadılar mı..? Türk Milletinin o günlerde büyük çoğunluk ile referandumda seçtikleri, bugün yargı önünde hesap vermeye hazırlanıyorlar..! Dün doğru olan şey, bugün yanlış olarak algılanırken sizce işin aslı neydi..? Yarın torunlarınızda aynı soruları sormaya kalkarsa ne olacak…?

Her şey ÖNCE İNSAN ile bağdaşırken, insanmıdır yasalara ihtiyaç duyan, yoksa yasalarmıdır insana ihtiyaç duyan..? Hangi sonuç çıkarsa çıksın, teraziyi elinde tutanın gözlerinin kapalı olması ve kefelerin dengede durması önemlidir.

Benzer Konular :

1. TÜRK OCAKLARININ ANAYASA KİTABI MECLİSTE
2. BÖLÜNME ANAYASASINA HAYIR!
3. ANA:” Anayasa ve Yasalarımızda ülkemiz servetinin korunması için açık hükümler vardır”

Tarihte yıkılan nice devletlerde son imparatorlar, kolay kolay unutulmazlar. İmparator kelimesini halklar değer verdikleri insanlar için de kullanmaktadırlar. Örneğin futbolda Fatih Terim, Müzikte İbrahim Tatlıses gibi. Tarihimizde de Osmanlı İmparatorluğu’nun son imparatoru Vahdettin olmuştur.

Gelecek olan yerel seçimlerde, Balıkesir’in büyükşehir belediyesi olması plana alındığı hükümetçe açıklandı. Şimdi bu durum ne demek olmakta..?

Balıkesir’in büyükşehir belediyesi olması durumunda, sahil şeridini, bilhassa körfez sahil şeridini yetki alanına alacak şekilde olursa, körfezdeki bütün belde belediyeleri ortadan kalmış olacak. Bağlı bulundukları ilçe belediyelerinin kontrolüne geçmiş olacaklar. Bu durumda, ilçelerin bir mahallesi konumuna düşmüş olacaklar.

Körfezimizde çalışkanlıkları ile halkın sevgisini kazanmış olan belde belediye başkanları, bu gelişme ile koltuklarını kaybedecekler. Espri yapacak olursak konuya, bu başkanlar yarın belki de muhtar bile seçilemeyecekler.

Körfez halkı ilk yerel seçimde, muhtarlık, ilçe belediye başkan ve meclis üyelerini ve il genel meclisi üyelerini belirlerken sandıkta, aynı zamanda büyükşehir belediye başkanı ve meclis üyeleri için de oy kullanacaklar.

Sizce Balıkesir’in büyükşehir belediyesi olması, körfeze bir şeyleri kazandırırken, neleri beraberinde götürecektir…?

Normal vatandaş için aslında durumda değişen çok da bir şey yok. Ha belde belediye başkanına derdini anlatacak, ha büyükşehir belediye başkanına.

Ancak arsa ve arazilerden rantları olan elit kesim için işler biraz daha zorlaşacak. Çünkü dün imar planında, en ufak sıkıntı yaşayan bir elit, anında belde belediye başkanının makam odasında soluğu alabiliyordu.

Toplanan emlak vergileri, arıtmaların atık su bedelleri, tek bir merkezde toplanacak ve bence daha sistemli bir hal alacak.

Körfezimizde halen arıtması bile olmayan ilçe ve belde belediyeleri var iken, körfez belediyeler birliğinin de muhtemelen bu gelişme ile etkinliği kalmayacaktır.

Bu bahsettiğim gelişmelerin yaşanması ile en mağdur olacak kişiler, körfezdeki belde belediye başkanları ve meclis üyeleri olacaktır. Yani SON İMPARATORLARIN HÜKMÜ KALMAYACAKTIR.

Körfez siyasetinin iç yapısındaki kısır çekişmeler, göreceksiniz büyükşehir belediye başkanlığı için ortak bir isim arayışında uzlaşıya engel olacaktır.

Ancak bir isim var ki, soruyu sizlere sormak gerekli burada; Edremit’in efsane başkanı Tuncay Kılıç, Büyükşehir Belediye Başkanlığına sizce yakışır değil mi…?

AKP’nin ağır ismi A.Edip Uğur’un Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanı Adayı olarak karşınıza gelmesi sizce sürpriz olmasın..!

CHP’nin Balıkesir 2 nci sıra vekili ve PM üyesi Nedret Akova’nın kardeşi ve aynı zamanda Burhaniye Belediye Başkanı Fikret Akova’nın isminin Büyükşehir Belediye Başkanı Adayı olarak ortaya çıkması da sürpriz olmayacaktır…!

Balıkesir Büyülşehir Belediye Başkanlığı seçimlerinde siyasetin ağır topları mücadele edeceği şimdiden belli olmuşken, başkanlık seçiminin en belirleyici bölgesi de körfez olacaktır.

Belde belediyeleri kalkacağı ve ilçe belediyelerinin yetkileri daralacağı için, belediyelerin basın, reklam, tanıtım çalışmalarında da ciddi daralmalar gerçekleşecektir.

Küçücük belde belediyelerinin milyarlarca lirayla ifade edilen harcama kalemleri, ortadan kalkacak, basit bir yol yama çalışması vatandaşa yollar asfaltlanıyor şeklinde artık yansıtılamayacaktır.

Büyükşehir belediye bütçelerinin çok yüksek rakamlarla telafuz edilmesiyle halka yansıyacak hizmetlerin çok daha fazla ve kaliteli hizmetler şekline dönüşeceğine inanıyorum.

KADIKÖY-AKÇAY-ZEYTİNLİ-GÜRE-ALTINOLUK belde belediye yönetimleri geçmiş dönemlerde, kişisel siyasi hırslarına kapılmayıp, birlik halinde hareket edip, halkı da yönlendirerek, tek merkezli ilçe olma yönünde hareket etmiş olsalardı eğer, bugün körfezin hem en büyük ilçesi olurdu, hem de siyasi etkisi  daha güçlü olurdu.

Körfez halkının beklentileri arasında, Akçay ve Zeytinli birleşerek Akçay’ın ilçe olması vardır. Akçay’ın ilçe olması durumunda diğer beldelerin şansı bence kalmayacaktır. Çünkü Akçay’ın ilçe olması durumunda nüfusunun 25 binin üstüne çıkması söz konusudur. Bu rakama Altınoluk, Çamlıbel, Tahtakuşlar, Kızılkeçili, Güre ve Narlı köylerini de eklediğimiz zaman, Akçay nüfusu Edremit nüfusundan bile fazla olma ihtimali ile karşı karşıyayız. Bugünün son imparatorları, körfezin kaderine olumsuz etki etmemek için, sen-ben kavgalarına son verip, Akçay’ın ilçe olması için çaba göstermelidirler.

ŞİMDİ BALIKESİR’İN BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ OLMAMASI İÇİN AĞLANIP SIZLAYANLAR, DÜN OTURDUKLARI KOLTUKLARDA MAKAMLARININ KEYFİNİ ÇIKARIYORLARDI.

Aksi takdirde, Küçük krallıkların son imparatorları giderken, büyük krallığın ihtişamlı ilk imparatoruna selam durmak zorunda kalırız. Pirince giderken bulgurdan olmak deyimi bilmem bazı kesimlerce bugünlerde pek anlam bulur mu…?

Benzer Konular :

1. Körfezin Son İmparatorları
2. AKÇAY BELEDİYESİ’NDEN AŞURE HAYIRI
3. Edremit, körfezin önderi olmalı…!